May kwento ako, usapang puso.
May musical play kami sa school tapos hindi kami magkaklase pero lahat ng seniors ay audience. So, siya ay isa sa mga bida sa play nila. Magaling kasi siyang kumanta. Ayun. Ang role niya parang may gusto siya sa isang babae. Tapos, ayun, nagpapacute siya, nagpapaimpress, kinda nanliligaw pero wala pa sa stage na yun. Friendzone kasi.
So much of the kwento, i’ll tell you how i felt while i was watching their play. Oo, i felt proud kasi mahal mo ba naman kumanta sa stage tapos ang galing pa? Diba? So yun, nakakaproud lang. Pero, habang lumilipas yung play nila. Tapos kinakantahan niya na yung babae. Ouch. Parang unti-unti ng may nasaksak ng kutsilyo sa puso ko. (ANG OA KO HAHAHAHA) Pero ayun. Parang ramdam na ramdam niya pa yung kinakanta niya tapos super f na f niya. Ako, andun lang sa audience, nanunuod. Unti-unti ng nasasaktan. Gusto ko ng magwalk-out. Pero, ayoko. Baka sabihin nila ang OA ko, ang drama ko or whatever. Kaya ayun, kinukurot ko na lang yung sarili ko para hindi ako maiyak. Inaasar na nila ko, pero hindi nila alam kung ano yung tunay kong nararamdaman.
Nakakaselos. YES. Nakakaselos talaga. Nakakaselos yung ginagawa niya sa babaeng yun. Nakakaselos yung mga facial expression niya. Sabihin na nating play lang yun. Role niya lang tsaka parte na yun pero, ALAM NIYO BA ANG PAKIRAMDAM NA MAY KINAKANTAHAN ANG MAHAL MO SA HARAP MO? Yung tipong, nanliligaw? Yung mga dati niyang ginagawa sa'yo ginagawa na niya sa ibang babae? Kahit play lang yun. I know na hindi tama. Pero, what can i do? That’s how i feel e.
Sana kantahan niya din ako. Sana sweet din siya. Sana ganun siya sa'kin kung ano siya sa play nila. Sana lang.
I’M BACK.
Hey, guys. I’m back. Well, i’ve been inactive for quite some time. Guess i got busy with so many things. And, i apologize for that. So, yeah, there you go. Hope you guys still follow me. Teehee. Love you so much everyone! <3